آهوها
آهو
آهو یا غزال شامل گونههای زیادی از بزکوهی و سرده غزال است و یا در گذشته چنین در نظر گرفته میشد. آهوها به عنوان جانورانی چابک شناخته میشوند. آنها میتوانند ناگهانی سرعت خود را به ۹۷ کیلومتر یا ۶۰ مایل در ساعت برساند و یا هنگام دویدن سرعت خود را در ۴۸ کیلومتر (۳۰ مایل) در ساعت نگه دارد.
آهوها بیشتر در صحراها، مرغزارها (زمینهای چمن) و ساوانای آفریقا، جنوب غرب آسیا، آسیای میانه و شبه قاره هند دیده میشوند. این جانور بیشتر به صورت گلهای زندگی میکنند و از گیاهان نرم و لطیف و برگها میخورد و کمتر به گیاهان خشن رو میآورد.
آهوها اندام به نسبت کوچکی دارند. بلندی بیشتر آنها تا شانه، میان ۶۱ تا ۱۱۰ سانتی متر (۲ تا ۳٫۵ پا) است و رنگ آنها قهوهای مایل به زرد است.
آنهایی که نزدیک ترین خویشاوندی را به سرده غزال (غزالهای اصلی) دارند عبارتند از آهوهای تبتی، مغولی (گونههایی از نژاد پروکاپرا) سیاه آسیایی یا سرویکاپرا، ایمپالای و اسپرینگیاک آفریقایی است.
نرهای آنها شاخهای بلند و بیشتر خمیده دارند. آرام تر میدوند ولی پرشهای بلندی پیش از گریز دارند. این جانور در خطر حیوانات درنده مانند شیرها یا یوزپلنگها است.
آیا می دانید:
آیا می دانید مُشک ماده خوشبویی است که معمولا از نافه جنس نر آهوی ختن گرفته میشود. کیسه ای در زیر شکم این آهو وجود دارد که در آن ماده لزج شکلاتی رنگی وجود دارد و در فصل بهار آهو آن را در اثر خارش به سنگ میکشد.
این ماده سپس خشک میشود و در اثر تماس می افتد. بهترین نوع مشک برای آهوان چینی یا تبتی است. گفته میشود برای گرفتن مشک از نافه آهو، این حیوان را می کشند. به همین دلیل امروزه از مشک شیمیایی در عطر استفاده میشود.